F

می دونم تا ته قصه جدایی در کمینه تو به من امید بده حرف من همینه

میدونم لحظه ی شوم نبودن و نزدیکه امید بده تا ندونم این دنیا چه تاریکه

تاریکه می دونم سخته با من باشی و بدونی باید بری و تنها شم نگو نتونی شاید

نمی گی از هجوم عشق من دلت می گیره می ترسی بدونم و دل از غصه بمیره

می میره سرنوشت سنگ و منم از جنس شیشه ام

برات مهم نباشه بعد از تو چی می شم

تو به من امید بده آرامش بگیرم

بگو بی من راحتی تا راحت بمیرم

F